پارسال جایی که قرار بود از کودک زمین من بنویسیم ، با یک جمله شروع کردیم :
هر آدم بزرگی روزی روزگاری ، بچه ای بوده . حیف که خیلی وقتا یادشون نیست . ~ آنتوان دو سنت اگزوپری
دیگه این اسم و این رنگ و این صدا و این نقاشی خیلی کمک می کنه به اینکه آدم توضیح بده کار کودک زمین من چیه .
خوب ما چند نفریم ، چند دوستیم که اینجا رو درست کردیم . توی قسمت فعالیت ها نوشتیم چه کارهایی کردیم . خیلی ها می پرسیدن که مال ngo ی خاصی هستیم یا نه . نه ما فقط یک گروه دوستیم که بیشتر از اینکه بخوان از راههای مالی و متداولی که خیلی از خیریه ها الان کمک می کنن و چه خوب هم هست که می کنن می خوایم از یک راه دیگه کمک کنیم . راهی که همه می تونن و خیلی وقته که آدمها بهش بی توجه شدن . اصل کار ما با بچه هاست. بچه هایی که شاید (حتما) به اندازه ی ما خوشبخت نیستن ، و ما به جایی که سعی کنیم سختی ها و این سنگ های بزرگ رو از زندگیشون برداریم ، سعی می کنیم بهشون تاب گذروندن این سختی ها رو بدیم .
مثل خیلی از بچه های مریض که شاید نتونیم حالشون رو خوب کنیم . یا پول جمع کنیم برای یک بچه پول داروهاش رو جور کنیم و ... . ما می ریم نزدیک اونها ، و براشون لبخند می بریم . سعی می کنیم که ببریم . ما با آبپاش ، گل های خوبیی که توی دل همه ی آدمها هست و فقط گاهی خشک می شه رو آب می دیم .
نقاشی می کشیم . کتاب می خونیم . شعر می خونیم و ... سعی می کنیم توی دنیای اونها جایی باز کنیم برای خوندن ، برای لبخند زدن ، و این خیلی ارزشمنده که یک کودک کار یک کتاب رو بخونه . خیلی ارزشمند تر از شاید بخشیدن یک میلیون تومن به همین بچه . این همون باور و هدف کودک زمین منه .
فکر کنم کافی باشه . پارسال خیلی ها میومدن اینجا و نمی فهمیدن کار ما چیه ، ما هم بی تجربه بودیم . گرچه الان هم هستیم اما کارهای کمی کردیم . خب دیگه ، شما می تونین عضو اینجا باشید و بشید یکی از نویسنده های وبلاگ که توی صفحه ی عضویت توضیح دادیم .
هر آدم بزرگی روزی روزگاری ، بچه ای بوده . حیف که خیلی وقتا یادشون نیست . ~ آنتوان دو سنت اگزوپری
دیگه این اسم و این رنگ و این صدا و این نقاشی خیلی کمک می کنه به اینکه آدم توضیح بده کار کودک زمین من چیه .
خوب ما چند نفریم ، چند دوستیم که اینجا رو درست کردیم . توی قسمت فعالیت ها نوشتیم چه کارهایی کردیم . خیلی ها می پرسیدن که مال ngo ی خاصی هستیم یا نه . نه ما فقط یک گروه دوستیم که بیشتر از اینکه بخوان از راههای مالی و متداولی که خیلی از خیریه ها الان کمک می کنن و چه خوب هم هست که می کنن می خوایم از یک راه دیگه کمک کنیم . راهی که همه می تونن و خیلی وقته که آدمها بهش بی توجه شدن . اصل کار ما با بچه هاست. بچه هایی که شاید (حتما) به اندازه ی ما خوشبخت نیستن ، و ما به جایی که سعی کنیم سختی ها و این سنگ های بزرگ رو از زندگیشون برداریم ، سعی می کنیم بهشون تاب گذروندن این سختی ها رو بدیم .
مثل خیلی از بچه های مریض که شاید نتونیم حالشون رو خوب کنیم . یا پول جمع کنیم برای یک بچه پول داروهاش رو جور کنیم و ... . ما می ریم نزدیک اونها ، و براشون لبخند می بریم . سعی می کنیم که ببریم . ما با آبپاش ، گل های خوبیی که توی دل همه ی آدمها هست و فقط گاهی خشک می شه رو آب می دیم .
نقاشی می کشیم . کتاب می خونیم . شعر می خونیم و ... سعی می کنیم توی دنیای اونها جایی باز کنیم برای خوندن ، برای لبخند زدن ، و این خیلی ارزشمنده که یک کودک کار یک کتاب رو بخونه . خیلی ارزشمند تر از شاید بخشیدن یک میلیون تومن به همین بچه . این همون باور و هدف کودک زمین منه .
فکر کنم کافی باشه . پارسال خیلی ها میومدن اینجا و نمی فهمیدن کار ما چیه ، ما هم بی تجربه بودیم . گرچه الان هم هستیم اما کارهای کمی کردیم . خب دیگه ، شما می تونین عضو اینجا باشید و بشید یکی از نویسنده های وبلاگ که توی صفحه ی عضویت توضیح دادیم .
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر